Unijna dyrektywa 1999 44 ec

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które potrzebują być zrealizowane przez wszystkie produkty, które są oddane do wykonania w strefach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z poradą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, wprowadzanych w konkretnych krajach członkowskich regulowane są wymagania, jakie nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą stanowić niezgodne z przepisami dyrektywny, ani nie może docierać do zaostrzenia wymagań założonych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została wpisana w bycie, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko, które jest połączone z wykorzystaniem dowolnego materiału w rozmiarach, w jakich może wynikać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi całkowitą odpowiedzialność za określanie, czy dany produkt podlega ocenie zgód z umowami atex i za dostosowanie danego towaru do tych wartości. Atest atex jest reklamowany w sukcesie produktów, jakie ustalają się w dziedzinie zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem istnieje to dziedzina, gdzie wykonywa się, użytkuje lub przechowuje substancje, jakie w zintegrowaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do unie takich substancji zalicza się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Potrafią obecne stanowić np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu powstaje w sukcesu, jak duża ilość energii wynikająca z skutecznego źródła zapłonu dociera do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru dołącza do wybuchu, który posiada istotne ryzyko dla jedzenia a zdrowia ludzkiego.